Ο Μάρκους Ράσφορντ κέρδισε τη ζωή του με το ποδόσφαιρο

Dec 02, 2021
|

Μάρκους Ράσφορντ

Ο επιθετικός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έκανε το όνειρο πραγματικότητα και άφησε τη σφραγίδα του στην τοπική κοινωνία, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι πώς είναι ένα παιδί να μην έχει φαγητό.

Φώτα, χειροκρότημα και η κόκκινη φανέλα που στο παρελθόν έχουν φορέσει τόσοι και τόσοι θρύλοι. Για τα περισσότερα παιδιά στο ευρύτερο Μάντσεστερ, το ποδόσφαιρο στο «Θέατρο των Ονείρων», το θρυλικό γήπεδο της Γιουνάιτεντ, μοιάζει με πραγμάτωση του δικού τους ονείρου. Τα συνοδεύει στις δύσκολες στιγμές, όταν η καθημερινότητα δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα και η μπάλα μοιάζει ως μοναδική διέξοδος. Κάπως έτσι ήταν και η παιδική ηλικία του Μάρκους Ράσφορντ.

Μάρκους Ράσφορντ: Η δύσκολη παιδική ηλικία

Ο επιθετικός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μεγάλωσε μαζί με τα τέσσερα αδέρφια του σε μια δύσκολη γειτονιά της πόλης, έχοντας στο σπίτι μόνο τη μητέρα του. Η Μέλανι Μέιναρντ δούλευε ως ταμίας και γύριζε στο σπίτι αργά, όμως όσο οι απαιτήσεις αυξάνονταν, έκανε παράλληλα κι άλλες δουλειές. Υπήρχαν φορές που η ίδια δεν έτρωγε, προκειμένου να εξασφαλίσει το φαγητό για τα παιδιά της. Υπήρχαν, επίσης, μέρες που ο Μάρκους περίμενε καρτερικά, με τον ήλιο να έχει δύσει, την επιστροφή της για το δεύτερο γεύμα του.

Με παλιότερες δηλώσεις του στο BBC, ο ποδοσφαιριστής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε τονίσει πως θυμάται ακόμα τις μέρες της πείνας, όμως δεν διαμαρτυρόταν, γιατί ήξερε ότι η μητέρα του κάνει τα πάντα για να σταθεί στο πλευρό της οικογένειάς της. «Αν δεν υπήρχε φαγητό στο τραπέζι, είχα φίλους που ήξεραν την κατάστασή μου. Πιθανόν να μπορούσα να πάω στο σπίτι τους για να εξασφαλίσω λίγο φαγητό», έλεγε. Πέρασε την παιδική του ηλικία κλοτσώντας μια μπάλα οπουδήποτε έβρισκε. Στον κήπο, στο σαλόνι, στους δρόμους, ακόμα και στην οροφή του γκαράζ!

Η μητέρα του φώναζε όταν έκανε ζημιές, καθώς δεν γνώριζε τότε πως η μπάλα αυτή θα αποτελέσει διαβατήριο για μια νέα ζωή. Γέννησε, ωστόσο, την ιδέα να τον πάει σε μια ομάδα, προκειμένου να παίζει επιτέλους το αγαπημένο του παιχνίδι με άλλα παιδιά. Ξεκίνησε ως τερματοφύλακας στον τοπικό σύλλογο Φλέτσερ Μος Ρέιντζερς, ο οποίος είχε ήδη τροφοδοτήσει με αρκετούς ποδοσφαιριστές τις μεγάλες ομάδες της Βόρειας Αγγλίας. Κάπως έτσι, πέρασε σε ηλικία επτά ετών το κατώφλι των ακαδημιών της Γιουνάιτεντ, αφού πρώτα δοκιμάστηκε για μια εβδομάδα στη Μάντσεστερ Σίτι.

Ο Μάρκους Ράσφορντ στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Το βήμα αυτό, συνέπεσε με τη μετάβασή του στο δημοτικό σχολείο του Μπάτον Λέιν, το οποίο έδινε στα παιδιά δωρεάν γεύματα, γεγονός που άλλαξε την καθημερινότητά του. Κάποιοι από τους προπονητές τον γύριζαν σπίτι, τις μέρες που η μητέρα του δούλευε τα βράδια και δεν υπήρχε τρόπος για να φύγει. Όταν ήταν 11 ετών, η Μέλανι ζήτησε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να τον πάρει στους κοιτώνες της, παρότι ήταν έναν χρόνο μικρότερος από το ηλικιακό όριο του συλλόγου. Έγινε αποδεκτός στο σύστημα της Γιουνάιτεντ και πήγε με υποτροφία στο σχολείο Ashton-on-Martin, στο οποίο η ομάδα έστελνε τους παίκτες των ακαδημιών της από το 1998.

Εκεί, έβαλε τις βάσεις για την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα που καλλιέργησε, σε συνδυασμό με την καθημερινή τριβή που είχε στις ακαδημίες του συλλόγου. Δούλεψε σκληρά, προκειμένου να «φτιάξει» το σώμα του και να εναρμονίσει το παιχνίδι του με τις γρήγορη ανάπτυξη που είχε. Λόγω της σωματοδομής και της ταχύτητάς του, έπαιζε με μεγαλύτερα παιδιά, γεγονός που τον βοήθησε να βελτιώσει και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, ένα πολύ σημαντικό στοιχείο στο υψηλότερο επίπεδο του αθλητισμού.

Ο Ράσφορντ δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του

Ο Ράσφορντ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο λίγο μετά την αποχώρηση του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον από τη Γιουνάιτεντ. Ο Ντέιβιντ Μόγιες ήταν ο πρώτος του προπονητής, όμως αυτός που του έδωσε την ευκαιρία να βρεθεί για πρώτη φορά στην 11άδα ήταν ο Λουίς Φαν Χάαλ σε ένα ματς για το Europa League. Σε ηλικία 18 ετών και 20 ημερών μπήκε στο γήπεδο και σκόραρε δύο γκολ. Το νερό είχε πια μπει στο αυλάκι. Ο Ράσφορντ έγινε γρήγορα ένα από τα αγαπημένα παιδιά του Old Trafford, παρότι η ομάδα αντιμετώπισε αρκετά αγωνιστικά ζητήματα. To 2016 έγινε ο νεότερος ποδοσφαιριστής που σκοράρει με τη φανέλα της Εθνικής Ομάδας. Παράλληλα, κατάφερε να βοηθήσει την οικογένειά του, όμως δεν έμεινε μόσο σε αυτήν. Έχοντας γνωρίσει από πρώτο χέρι την πείνα πρωτοστάτησε στις ενέργειες για διατήρηση των σχολικών γευμάτων κατά τη διάρκεια των διακοπών, καθώς δεν υπήρχε άλλος τρόπος τα παιδιά αυτά να τραφούν.

Η πρωτοβουλία συγγέντρωσε έναν μεγάλο αριθμό τοπικών επιχειρήσεων σε διαφορετικές πόλεις της Αγγλίας, που εμπνεύστηκαν από τον σκοπό του και διέθεσαν δωρεάν γεύματα για παιδιά οικογενειών που δεν είχαν τη δυνατότητα να τους παρέχουν τροφή. Ο ίδιος ο Ράσφορντ έβαλε χρήματα και πολύ προσωπικό χρόνο, βοηθώντας ο ίδιος στη διανομή και τον συντονισμό. Ομάδες, ποδοσφαιριστές, άλλες επιχειρήσεις και ατομικότητες στήριξαν τον σκοπό του, συγκεντρώνοντας χρήματα για να έχουν τα παιδιά τα καθημερινά τους γεύματα. Παράλληλα, έπεισε την κυβέρνηση να διατηρήσει τα σχολικά γεύματα, τιμήθηκε με παράσημο από τη βασίλισσα, του απονεμήθηκε τιμητικό διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και ψηφίστηκε ως η πιο επιδραστική προσωπικότητα της χρονιάς, αποδεικνύοντας πως ο αθλητισμός συχνά είναι μια μεγάλη πλατφόρμα, ικανή να επιφέρει την κοινωνική αλλαγή. Πιθανόν να πάσχιζε ακόμα, αν δεν είχε εμφανιστεί στον δρόμο του το ποδόσφαιρο.